» Estetiese medisyne en skoonheidsmiddels » Littekens na die operasie

Littekens na die operasie

Littekens na die operasie, wat om daarmee te doen?

Aanbevelings vir die behandeling van littekens wat dikwels na die operasie ongemerk bly

Dit spreek vanself dat enige chirurgiese operasie 'n insnyding vereis, dit wil sê min of meer skade aan die vel en dieper weefsel. Littekens is 'n fisiologiese proses wat veroorsaak word deur wondgenesing. Dit blyk dat ons liggaam vermoë om wonde en letsels te genees, wag net vir die proses om te voltooi. Dit word nie erger as dit nie. Trouens, wat ons van buite sien, m.a.w. chirurgiese wonde wat met chirurgiese hegte vasgeheg is, is net die punt van die ysberg. Stel jou voor dat 'n chirurg 'n gepaste instrument deur 'n insnyding in ons liggaam plaas. Daarbenewens moet hy tydens die operasie die instrumentegroep beweeg en 'n aantal aksies uitvoer om akkurate werk te verseker. Soos jy kan sien, is die wond nie net op die oppervlak van die vel nie.

Wondbehandeling

Genesing vind plaas op alle vlakke van alle weefsels. Ongelukkig is die bron van die probleem dikwels dinge wat onsigbaar is met die blote oog. Nuwe kollageenvesels wat onder die vel gevorm word, word chaoties en lukraak gerangskik, dikwels in omliggende selle of weefsels ingeweef. Dit sluit spiere, tendons en fascia-weefsels in. Dit is nie moeilik om te raai dat as die betrokke weefsels of selle nie normaalweg in direkte kontak met mekaar kom nie, en wanneer die littekens in die proses van genesing vervleg of groter word, dit begin affekteer, dan moet daar sekere gevolge wees. Abnormale littekens kan 'n bron van pyn vir die pasiënt wees.. Pyn kan wissel van skerp en tintelende tot dof en beperkend. Benewens pyn, kan littekens ook jeuk en omvang van beweging beperk. Sterk saamgesmelte littekens groei in dieper weefsels, wat die verplasing van die vel en onderhuidse weefsel beperk. Dit kan beweging tussen hierdie weefsels benadeel, wat lei tot verminderde funksie. Abnormale littekens kan die oorsaak wees van die ontwikkeling van postuurafwykings en patologiese bewegings.

Onbehoorlike littekenvorming is die plaag van die pasiënt

Die belangrikste is dat ons dit kan voorkom. Begin van die begin af met littekens veg. Wanneer dit nog nie ontwikkel is nie, moet dit in wisselwerking wees met die omliggende weefsels, dit is belangrik om nie die skors te versteur nie. Dit is 'n natuurlike kleed. Dan kan jy die litteken self behandel, verskeie mobiliserings- en elastisiteitstegnieke uitvoer om die kwaliteit en mobiliteit van die litteken te verbeter. Hoe om letsels te begin hanteer? Eerstens, wees versigtig aan die begin. Selfs al is die wond nog geheg, kan die omliggende weefsel genees word. Dit moet stadig gedoen word. Die belangrikste ding is om niks te doen wat die wond of die oorspronklike litteken kan rek nie. Jy kan stadig na die litteken beweeg en jou vinger weg van die wond beweeg. Dit is die moeite werd om daarop te let elke litteken, selfs die kleinste, verdien aandag.

Wat moet die regte litteken wees?

Eerstens veroorsaak dit nie pyn nie en beperk dit nie die bewegingsomvang nie. ’n Behoorlik geneesde litteken is ligter en pêrelagtige. Dit moet glad wees, sonder klonte en duike. Ongelukkig kan ons nie letsels vermy nie. Elke chirurgiese ingryping sal geassosieer word met hul daaropvolgende vorming. Littekens is nie net 'n onnodige aandenking na 'n besering of operasie nie. Soos jy kan sien, kan abnormale littekens baie siektes of toestande veroorsaak. Aangesien ons met hulle kan werk, moet hulle so gebruik word dat die eindeffek van die behandeling so bevredigend moontlik is, nie net uit 'n estetiese oogpunt nie, maar bowenal uit 'n funksionele oogpunt. Daarom, as jy 'n operasie ondergaan, nie net ortopedies nie, moet jy seker wees om 'n fisioterapeut te besoek wat ook vir die littekens sal sorg en jou sal wys hoe om die effek van die behandeling te verbeter deur op jou eie by die huis op te tree.

Wanneer niks die sigbare litteken help nie

Karboksieterapie - wat is dit en watter prosedure?

Vir die toediening van koolstofdioksied word verskeie toestelle gebruik wat die regte hoeveelheid gas doseer, individueel gekies volgens die behoeftes van elke pasiënt. Die punksie is vlak, intradermaal of onderhuids. Met direkte toediening word koolstofdioksied in die weefsels ingespuit. dit werk in twee fases – biomeganies en meganies. Dit is belangrik wanneer die operasie beplan word, afhangende van die probleem en die area wat behandel moet word.

Karboksielterapie - Biochemiese effekte

Die biomeganiese meganisme is gebaseer op 'n verskynsel wat in 1904 deur die Deense fisioloog Christian Bohr beskryf is. Hierdie verskynsel kom in fisiologie voor en behels 'n afname in die affiniteit van hemoglobien vir suurstof onder toestande van laer pH. Die koolstofdioksied veroorsaak onmiddellik dat die bloedvate verwyd en die vloei van bloed en suurstof na die behandelde area verhoog. Een van die gevolge is die vorming van nuwe vate (herstel van vernoude vate - vasodilatasie). Wanneer rooibloedselle aan hoë vlakke van koolstofdioksied blootgestel word, begin die hemoglobien wat hulle bevat suurstofatome vrystel en aan koolstofdioksied heg. Koolstofanhidrase, teenwoordig in rooibloedselle, breek koolstofdioksied af in waterstofkatione en koolwaterstofione met behulp van water. In weefsels word die pH suur, die behandelde area is beter versadig met suurstof, verhoog die vloei van bloed, suurstof en voedingstowwe na die behandelde area. Die velreaksie op koolstofdioksiedinspuiting is om inflammasie te skep, sy rol is om fibroblaste te stimuleer wat kollageen en elastien produseer, wat die velelastisiteit verhoog en sy voorkoms verbeter.

Absolute kontraindikasies vir behandeling met karboksielsure is:

  • swangerskap
  • borsvoed
  • Hartversaking van die lewer, longe en niere
  • bloedsiekte
  • Kardiovaskulêre siekte
  • Orgaanoorplanting of verwydering
  • Onkologiese siektes
  • epilepsie
  • Gloukoom

Karboksieterapie - meganiese effek

Vetselle is baie sensitief vir koolstofdioksied-inspuitings. Nadat dit die weefsel binnegekom het, word dit gedeeltelik omgeskakel in lipolitiese koolstofdioksied - dit los die inhoud van vetselle op. Hierdie proses lei tot 'n toename in die uitvloei van limf, verminder daardeur pofferigheid en verwyder gifstowwe. Meganiese werking stimuleer vetmetabolisme en verwyd bloedvate aansienlik, wat bloedvloei verhoog. Die oppervlak van die vel is glad - die onooglike effek van selluliet verdwyn.

Karboksieterapie - metode van toediening

Afhangende van die verwagte resultaat, word koolstofdioksied intradermaal of onderhuids toegedien. Dien die toepaslike dosis gas toe met 'n naald of 'n spesiale geweer. Suurstofkoolstofterapietoerusting moet die vloei, temperatuur en druk van die gas wat gebruik word, kan reguleer. Die inspuitdiepte en -hoek kan volgens jou behoeftes aangepas word. Vir een prosedure dosis van 300 cm3 moet nie oorskry word nie (dit is die maksimum dosis vir daardie dag). Die gasvloeitempo kan verskil vir elke persoon wat behandel word. dit hang af: van die plek van operasie, pyndrempel, alle stadiums van die menstruele siklus, slaapvlak.

As gevolg van die multi-rigting werking van karboksielterapie, kan die terapie die faktore wat lei tot die vorming van selluliet beïnvloed. Selfs in die latere stadiums is dit een van die doeltreffendste en omvattendste metodes om hierdie siekte uit te skakel. Hier ontspan die fibrose en neem bloedvloei na die bloed en limfvate toe. Karboksieterapie is 'n goeie manier om rekmerke en letsels te verminder. Danksy koolstofdioksiedterapie word angiogenese gestimuleer (die aantal vate neem toe), bloedtoevoer na weefsels verbeter, adhesies in weefsels word losgemaak en kollageensintese word gestimuleer, sodat die vel glad gemaak word en sy behoorlike voorkoms herstel word. . Gekarboksileerde littekenterapie na die operasie kan die elastisiteit en voorkoms van die vel verbeter. Hierdie metode werk ook goed om onder oogskaduwees te verminder. Karboksieterapie onder die oë kan die vel rondom die onderste ooglede verdik en swelling onder die oë verminder sodat limf normaal kan vloei.

Nadat jy die steke verwyder het, kan jy begin om die letsels te versorg.

'n Goeie metode is om te beweeg strek en massering van die litteken area. Dit help om die weefsel wat aan die litteken kleef los te maak en moedig die nuwe weefsel aan om behoorlik te funksioneer. Ons kan 'n fisioterapeut suksesvol vertrou wat die toepaslike tipe oefening sal kies. As die dokter dit toelaat, kan jy die litteken met olywe vryf en liggies masseer. Jy kan oor-die-toonbank salf, ys en gels probeer. Baie van hulle bevat aktiewe bestanddele van plantaardige oorsprong. Silikoongel help om die regte toestande vir wondgenesing te skep, en salf wat uie-ekstrak of heparien bevat, kan die risiko van oormatige littekengroei verminder. Moet egter nie vergeet om littekens betyds te begin genees nie. In hierdie geval is dit beter om 'n spesialis te kontak. As die maatreëls wat getref is, geen effek het nie en die litteken 'n ernstige kosmetiese defek is, kan u op die hulp van estetiese medisyne-spesialiste staatmaak.

Of daar 'n litteken oorbly na chirurgiese stikwerk, is aan ons

Hoe lank dit sigbaar sal wees en hoe groot die litteken sal afhang van die tipe wond waarmee jy te doen het. Dit is egter nie die enigste deurslaggewende faktor nie. Ewe belangrik is die ligging van die wond, die tyd van hegting, die toestand van die pasiënt, die afwesigheid van wondinfeksie en die manier waarop die wond na die operasie versorg word. Dit alles het 'n groot invloed op die littekenproses. Behoorlike sorg van die begin af is ook baie belangrik vir die voorkoms van littekens. ’n Nat verband moet op die nuwe litteken aangebring word sodat die wond nie uitdroog nie. As gevolg hiervan verbeter die werking van vloeistowwe, hormone en ensieme wat in die wond voorkom. Groot temperatuurverskille kan ook ’n negatiewe uitwerking hê, daarom moet jy nie die wond aan te lae temperature blootstel nie. Die littekenproses kan versteur word, dit kan verdik, verhard, groei, onooglik lyk en pyn veroorsaak.

Enige operasie sal letsels laat

Kollageenvesels, hul aantal en ruimtelike rangskikking bepaal die voorkoms daarvan na genesing, of dit nou 'n gladde en byna onmerkbare skor of 'n ongelyke en digte skor is. Dit hang weer grootliks af van die regeneratiewe vermoëns van elkeen van ons. Deur die gebruik van gespesialiseerde behandelings kan jy hierdie moontlikhede beïnvloed en die genesing van littekens bespoedig. Die finale voorkoms sal soos 'n gesonde vel lyk. Postoperatiewe littekens genees gewoonlik binne weke of maande, afhangende van die organisme. Die littekenproses duur ongeveer 'n jaar. Na hierdie tyd verander die voorkoms van die litteken nie. Postoperatiewe littekens is 'n onnodige herinnering aan verskeie chirurgiese operasies. Hulle skend die estetika van voorkoms, en as hulle op 'n opvallende plek is, kan hulle komplikasies veroorsaak. Gelukkig is moderne estetiese medisyne heeltemal gemoeid met postoperatiewe littekens. Laserlittekenverwydering is 'n moderne en baie effektiewe metode om onestetiese merke op die vel te verwyder. Laserbehandeling is veilig en nie-indringend. Dokters kan enige tipe littekens deur die liggaam byna heeltemal verwyder. Die effek voor en na laserbehandeling is ongelooflik, veral wanneer diep littekens behandel word. Pasiënte is dikwels skaam oor die littekens wat teenwoordig is, wat kan lei tot probleme met selfbeeld. Estetiese medisyne bied veilige behandelings wat gebruik kan word deur enigiemand wat hierdie probleem in die gesig staar.