» Estetiese medisyne en skoonheidsmiddels » Littekens alopecia - simptome, oorsake, behandeling, metodes van behandeling

Littekens alopecia - simptome, oorsake, behandeling, metodes van behandeling

Naam littekens alopecia sluit 'n groep siektes in wat onomkeerbare haarverlies en littekens veroorsaak. Dit is 'n seldsame toestand, gediagnoseer in slegs 7% van haarverlies pasiënte wat 'n dermatoloog sien. Die siekte is nie aansteeklik nie en kan gesonde mense van alle ouderdomme, beide mans en vroue, affekteer. Die meerderheid pasiënte is egter vroue van perimenopousale ouderdom. Die siekte is onlangs vir die eerste keer beskryf, slegs 20 jaar gelede.

Die hoof simptoom van sikatrisiële alopecia is die voorkoms op die kopvel haarlose letsels bedek met littekens vel. Letsels kom gewoonlik in die frontotemporale gebied voor en is halfsirkelvormig van vorm. In 'n kleiner aantal gevalle word uitslag op ander areas van die kopvel, op die gesig (insluitend wenkbroue en wimpers), en selfs op ander dele van die liggaam behalwe die kop, soos die oksels, waargeneem. Die verloop van die siekte is gewoonlik stadigmaar by pasiënte wat ander letsels as die kopvel ontwikkel, kan alopecia vinniger vorder. Volgens hulle kla pasiënte oor sekere simptome wat haarverlies voorafgaan. pyn, brand of jeuk van die kopvel. Die ongemak word gewoonlik vererger deur aan die hare te raak. Dit kan egter ook gebeur dat geen van die simptome wat die siekte voorafgaan, voorkom nie.

Littekens alopecia word verdeel in primêre en sekondêreafhangende van die rede. Die primêre vorm kom voor wanneer die haarfollikels deur hul spesifieke ontsteking vernietig word. Aan die ander kant is die vernietiging van die haarfollikel bloot 'n newe-effek van 'n onverwante proses wat die vel as geheel beskadig, soos infeksie, brandwonde, kanker of bestraling.

Baie toestande is geïdentifiseer wat die primêre vorm van littekens alopecia kan veroorsaak. As hierdie vorm van kaalheid by 'n jong persoon voorkom, kan dit die teenwoordigheid daarvan aandui. outo-immuun siektedit wil sê een waarin die immuunstelsel die liggaam se eie gesonde weefsels begin aanval. Daar is baie siektes van hierdie tipe wat alopecia littekens kan veroorsaak, insluitend: Darier se siekte, blase van die epidermis, aangebore hipoplasie van die vel en fokale kraakbeenhipoplasie. Hierdie siektes is geneties en kan saam met ander misvormings bestaan. Alopecia littekens kan egter ander outo-immuun siektes veroorsaak, wat ook tot 'n mate geneties bepaal word, maar die presiese oorsake daarvan moet nog vasgestel word. Dit is: sarkoïdose, skleroderma en atrofiese korsmos, lupus erythematosus, skleroderma.

Daar is ook baie faktore wat 'n sekondêre vorm van littekens alopecia kan veroorsaak. Dit mag dalk lyk komplikasie na infeksie  - swam, bakteriële, virale of protosoë. Plaaslike infeksie lei tot ontsteking van die vel met betrokkenheid van die haarfollikels. Siektes soos herpes zoster en swere kan daartoe lei. Dan kan die immuunstelsel, wat die infeksie beveg, gesonde velweefsel beskadig en tot littekens lei. Hierdie proses is onomkeerbaar – follikels kan nie regenereer nie en hare kan nie teruggroei nie. Dieselfde ding gebeur wanneer 'n litteken gevorm word as gevolg van die aksie fisiese faktorsoos ernstige brandwonde (XNUMXste en XNUMXste graad), chemiese brandwonde, elektriese skok, meganiese besering. Natuurlik is die proses van littekenvorming op die kopvel en die res van die liggaam nie anders nie, maar die litteken op die kop is meer sigbaar as gevolg van die groei van hare op die omliggende vel. Dit kan ook littekens alopecia veroorsaak. tumor met metastases na die kopvel. Littekens word veroorsaak deur hemangiome, plaveiselkarsinoom en basale sel epithelioom.

Mense wat alopesie met littekens vermoed, moet so gou as moontlik 'n dermatoloog sien. ’n Dokter kan die siekte diagnoseer op grond van ’n beoordeling van die voorkoms van die vel, sowel as gespesialiseerde toetse. Sal wees dermoskopiese ondersoekwaartydens die dokter na die veranderinge kyk deur 'n vergrootglas - 'n dermatoskoop. Dit laat jou toe om vas te stel of daar haarfollikels in die geaffekteerde area is, wat tipies is vir sikatrisiële alopecia, en kyk vir inflammasie en eelte. Daarby tree hy op histologiese ondersoek, d.w.s. biopsie - ondersoek van 'n stuk vel onder 'n mikroskoop. Sonder hierdie ondersoek is dit onmoontlik om seker te maak of ons met sicatriese alopecia te doen het. Jou dokter kan ook ander toetse, soos bloedtoetse, bestel om die oorsaak van jou toestand te bepaal.

Die behandeling vir littekens alopecia hang af van die oorsaak daarvan, so die belangrikste ding is om die korrekte diagnose te kry en dan met behandeling te begin. Moenie tuisremiddels of alternatiewe behandelings probeer nie, want dit sal nie verbeter nie! Inhibisie van die ontwikkeling van die siekte is slegs moontlik wanneer die toepaslike toediening gebruik word. farmakologiese behandeling. Dit kan nie haarhergroei veroorsaak nie aangesien die vernietiging van haarfollikels onomkeerbaar is. Dit kan egter ander onaangename simptome, soos pyn of jeuk, verlig, wat uiters belangrik is vir pasiënte se lewenskwaliteit. In gevalle waar die toestand deur 'n infeksie veroorsaak word, is geneesmiddelterapie (soos 'n antifungale of antibiotika) nodig om verdere haarverlies te voorkom. Aan die ander kant, as die oorsaak van kaalheid 'n outo-immuun siekte is, sal die neem van medikasie vir hierdie siekte (immunomodulerend of anti-inflammatories) nie net algemene gesondheid verbeter nie, maar ook help om kaalheid te beheer. Ongelukkig gebeur dit ná die rustyd. terugvalle van die siekte. In hierdie geval moet die geneesmiddelbehandeling herhaal word.

Benewens onaangename simptome soos pyn, ervaar die meeste pasiënte egter geestelike ongemak en selftwyfel wat met haarverlies geassosieer word. Dan moet jy dink Chirurgiese behandelingwat die beste resultate gee in die geval van littekens alopecia. Dit behels die oorplanting van 'n flap harige vel of gesonde haarfollikelkomplekse self. Die prosedure word onder plaaslike narkose uitgevoer. Hierdie operasie is egter net nuttig wanneer letselgrootte is stabiel oormatige haarverlies is gestop vir 'n tydperk van een tot twee jaar. Andersins is dit baie waarskynlik dat siekte in die oorgeplante weefsel sal ontwikkel en jy sal weer hare in hierdie area verloor. Foto's van die kopvel word gereeld geneem en vergelyk om te bepaal of die siekte aktief is. Die afwesigheid van sigbare ontsteking beteken nie dat die siekte gestop het nie.

Daar is ook nie-chirurgiese metodes om haargroei in die geaffekteerde areas te herstel. Een van die behandelings wat gebruik word is mesoterapiewat is om die vel te voorsien van voedingstowwe en regenererende stowwe wat die haarfollikels versterk. ’n Baie fyn naald word gebruik om die toepaslike voorbereidings vir die pasiënt in die kopvel in te spuit om haarverlies te voorkom, inflammasie te verminder en die haargroeifase te verleng. Herhaalde behandeling mag nodig wees, afhangende van die tipe stof wat gebruik word. As 'n reël sluit preparate vitamiene, minerale, aminosure of hyaluronzuur in, maar behandeling word ook uitgevoer met plaatjieryke plasma wat uit die pasiënt se bloed verkry word. Mesoterapie is oor die algemeen pynloos, alhoewel plaaslike verdowing (bv. deur 'n salf aan te smeer) by sensitiewe pasiënte gebruik word. Dit word ook gebruik om te behandel kriomassage, dit wil sê 'n behandeling wat die effek van koue op die haarfollikels gebruik. Die vel word afgekoel met stikstofoksied, wat help om haargroei te stimuleer en haarverlies te keer. Nog 'n metode blootstelling aan UVA/UVB-strale. Voor die prosedure word die pasiënt met 'n fotosensibiliserende middel ingespuit. So 'n middel kan mondelings of as 'n aktuele middel toegedien word. Die vel word dan pynloos bestraal met 'n presies gedefinieerde dosis bestraling. Vir hierdie prosedure om effektief te wees, moet dit herhaal word. Jy kan dit nuttig vind karboksieterapie. Die prosedure in hierdie tegniek behels die inspuiting van koolstofdioksied onder die vel met 'n fyn naald. Dit veroorsaak die vorming van koolstofdioksied en versuring van die vel, wat op sy beurt bloedsirkulasie verbeter en die toevoer van voedingstowwe verhoog, wat vertaal word in die versterking van die haarfollikels.

Littekens alopecia is 'n siekte wat moeilik is om te behandel en die lewenskwaliteit van pasiënte verminder. Deur 'n spesialis te raadpleeg, die wortel van die probleem te herken en 'n geskikte farmakologiese behandeling te kies, asook om effektiewe, moderne trichologiese behandeling te ondergaan, kan dit egter doeltreffend hanteer. Vroeë diagnose van die siekte en die onmiddellike aanvang van behoorlik geselekteerde terapie gee 'n kans om die proses van haarverlies te stop en soveel as moontlik ongeskonde haarfollikels te red.